Tuesday, July 30, 2013

CAN YOU STAY IN THE NOW FOREVER?

     


                                             CAN YOU STAY IN THE NOW FOREVER?


Easy as it is to talk about NOW, it can be hard to dwell in it. The key is to PAY ATTENTION. Personally I try (with varying results) to focus my attention on each small detail of whatever task I am doing. Most mornings I get a chance to practice this when I put on makeup to enhance my beauty. I look in the mirror, notice how my skin feels when I stroke it with the sponge, watch the wrinkles become smoother, see my face become more attractive with each stroke... and even smile at myself (provided I got up on the right side of the bed). I smile back at my reflection, grateful and satisfied – just as well, since this is the face I will carry around with me for the rest of the day.J
New surroundings also highlight the NOW for me. When I go to new places my childlike curiosity is awakened and the desire to enjoy the wonders of new experiences keeps me in the NOW. This is particularly easy when I am touring abroad. It is almost like time “expands” in some strange way, allowing it to contain a greater number of experiences. Each moment gets the attention it deserves and a short weekend trip can seem like an entire week. Time does not fly away from me, like it often does when I am in my everyday surroundings.

Our minds always identify with time, either past or present, so it is hard to be grumpy unless we are troubled by negative thoughts about the past, or concerns about the future. We should save our thoughts about the past and future and use them only for practical purposes, like when we want to plan a holiday, or buy Christmas presents in July.
The NOW is all we have, and there is a reason why it is called “the present”. Its gifts are endless. When we divide the word into “pre-sent”, it reminds us that the NOW is a result of our previous thoughts and decisions that have been sent into the future. The principle of cause and effect is always working.
When we are satisfied in the NOW, then life sends us its best, and we improve our chances that the next NOW will be even better. 
(From the forthcoming book about Smiler...)




 GETUR ÞÚ VERIÐ ENDALAUST Í NÚINU?

Þó auðvelt sé að tala um NÚIÐ, getur verið snúið að dvelja í því. Lykillinn að því er ATHYGLI. Sjálf reyni ég (með misjöfnum árangri) að halda athyglinni á hverju smáatriði... í hverju verki sem ég framkvæmi. Flesta morgna fæ ég ágætis æfingu þegar ég set á mig andlitsfarða til að undirstrika fegurð mína. Ég horfi í spegilinn... tek eftir tilfinningu húðarinnar þegar svampurinn strýkur hana... horfi á hrukkurnar sléttast og andlitið fríkka með hverri stroku... jafnvel brosa til mín (ef ég fór réttu megin fram úr). Ég brosi á móti, þakklát og sátt - eins gott því þetta andlit á eftir að fylgja mér allan daginn.

      Nýtt umhverfi undirstrikar NÚIÐ vel fyrir mér. Þá er barnsleg forvitni mín endurvakin og löngun mín til að njóta furðu nýrra fyrirbæra heldur mér í núinu. Þetta er sérlega auðvelt á ferðalögum á ókunnum slóðum. Þá er líkt og tíminn „stækki á einkennilegan hátt. Hann rúmar meiri upplifun. Hver stund fær alla þá athygli sem hún á skilið og því getur stutt helgarferð virkað eins og heil vika. Tíminn hleypur ekki frá mér líkt og ég upplifi oft í mínu hversdagslega umhverfi.
     Hugurinn samsamar sig ætíð tíma, fortíð eða framtíð, og því er erfitt að vera fúll nema neikvæðar hugsanir um liðna tíma, eða áhyggjur um komandi framtíð, séu að trufla. Fortíðar - og framtíðar hugsanir ættum við að spara og nota eingöngu í hagnýtum tilgangi, t.d. er við skipuleggjum skemmtilegt sumarfrí, eða kaupum jólagjafir í júlí.
     NÚIÐ er allt sem við eigum og því ekki að ástæðulausu sem það heitir á ensku „the present.“ Gjöfin í því er takmarkalaus. Þegar orðinu er skipt í pre-sent (áður sent) minnir það okkur á að NÚIÐ er afleiðing af fyrri hugsunum okkar og ákvarðanatökum. Lögmál orsaka og afleiðinga tekur aldrei pásu.   
     Þegar við erum sátt í NÚINU, þá leikur lífið á okkar bestu strengi og við aukum möguleikann á að næsta NÚ verði jafnvel enn betra.
(Úr væntanlegri bók um Smiler...)




No comments: