Wednesday, September 4, 2013

OUT OF THE COMFORT ZONE - smilerstory from Tara







OUT OF THE COMFORT ZONE

Making big changes has sometimes been hard for me from time to time, particularly because I’ve had to deal with my share of anxiety in the past. Sometimes it seems that knowing what lies around the corner would be an ideal life, especially when it comes to feeling secure, but  somehow security often comes to me once I’ve stepped outside of my comfort zone, and it has brought me to the amazing place were I am now in my life.
      My goal in life has become to refuse fear or stress from stopping me in doing new and exciting things.

      Challenging yourself can be one of the toughest things you do in life, but it can also become one of the best experiences of your life – at least later on!
            In the beginning of the year 2013 I had to make a decision whether I should keep living in Reykjavík or move out into the countryside, to a place I barely knew, my boyfriend was the bait.
      If I was going to go for it, it would mean I had to move hundreds of kilometers, over multiple mountain passes, away from my family and friends. I’d also have to change universities, losing a lot of credits I had gained in the previous year. It meant that I was moving away from practically everything I knew. Making such big changes can easily stir feelings inside of someone like me, and idea of the unknown anxious and, I admit, even brought a tear to my eye.            
      At the same time I had become tired of the daily routine in Reykjavík and didn’t feel altogether happy about the course I was on at school, and the idea of new adventures with my boyfriend was tantalizing. Having been afraid of changes in the past, this huge alteration of my life was certainly a test on the smiler in me. I packed my things and moved west, in the darkest time of the year – in January!  I had no idea what waited for me, in regards of the coming school semester and I had no idea if I would find a job in a town with the population of 300.

      Today I think this is one of the best decisions of my life and I’m extremely proud that I didn’t let anything stop me. This year I have experienced so many precious moments that I would never have done if I had stayed inside my comfort zone (which can often become gray and mundane). Before I knew it I had landed two fantastic jobs and I flourished in school. The people I have gotten to know are all so wonderful and are ready to bend over backwards to help me, or anyone else for that matter. Trusting that good things would come to me if I kept an open to them seems to have worked like a charm.
       A year ago I didn’t even know this town existed, today I live in surroundings that inspire and nourish my spirit every day, and know I cannot imagine living with out it.

      Taking a leap of faith can be a maturing experience and offer a new view on life, and it seems to me now that life can be the adventure I want it to be. I believe that everyone can benefit from challenging him/herself, even in a small way, and trust that new directions – no matter how big or small – will lead to happy ending. Even though the sacrifices may seem great, the benefits are never far away. 

      We only have one life now and I believe that we should use it to experience as much as we can. I recommend stepping outside of your comfort zone and taking a look, you might find that there’s a whole world waiting for you on the other side. Just remember to take your Smiler along for the ride.




 ÚT FYRIR ÞÆGINDAHRINGINN 

Að gera stórar breytingar hefur mér ekki þótt auðvelt í gegnum tíðina, sérstaklega þar sem hef stundum þurft að glíma við meiri kvíða en góðu hófi gegnir. Oft væri ljúft að geta vitað ýmislegt fyrirfram, upp á öryggið að gera, en þegar ég hef notað kjarkinn og stigið inn í óttann þá hef ég öðlast meira öryggi og þess vegna er ég stödd á þeim dásamlega stað sem ég er á í dag.
      Markmið mitt í lífinu er að láta hvorki ótta né kvíða stoppa mig í að framkvæma nýja og spennandi hluti.

       Að stíga út fyrir þægindahringinn er oft hrikalega erfitt en getur líka verið  besta reynslan –  að minnsta kosti eftirá!

      í byrjun árs 2013 stóð ég frammi fyrir því að ákveða hvort ég ætti að búa áfram í Reykjavík eða flytja yfir fjöll og dali vestur á land, á sl vokallaðar þægindahringstilfinningar! ægð er ig gera. óðir sem ég þekkti lítið. Kærastinn minn er frá Tálknafirði og það var tálbeitan.
      Ef ég ætlaði að kýla á það, þurfti ég að skipta um háskóla sem var töluvert svekkelsi þar sem ég fékk lítið metið fyrra háskólanám mitt í Reykjavík. Einnig flytti ég burt frá fjölskyldu, vinum og því umhverfi sem ég þekkti. Þetta olli  kvíðahnút í maganum og jafnvel tárum á kinn.  
       Á sama tíma var ég orðin leið á sömu rútínunni í Reykjavík og var ekkert sérstaklega hamingjusöm í því sem var að gerast þar. Ég var til í að upplifa ævintýri með kærastanum mínum svo ég sló til. Ég hef alltaf verið svolítið formföst í ákvörðunum sökum kvíðans svo nú reyndi á smilerinn í mér. Ég pakkaði niður dótinu mínu og flutti vestur á dimmasta tímanum – í janúar! Vissi hvorki hvað beið mín í skóla né hvort ég fengi starf í bæ sem hélt 300 íbúa.

     Í dag finnst mér þetta vera ein besta ákvörðun sem ég hef tekið. Ég er ótrúlega stolt af að hafa ekki látið neitt stoppa mig. Ég er búin að upplifa margt dýrmætt sem ég hefði ekki gert hefði ég ákveðið að dvelja í þægindahringnum (sem oft er hundleiðinlegur). Mér fannst fyrst svolítið óþægilegt að komast inn í svona lítil samfélag, allt nýtt og allir þekktust en fyrr en varði var ég komin með tvö góð störf og gekk glimrandi vel í skólanum. Fólkið sem ég kynntist var yndislegt og vildi allt fyrir mig gera.
     Að treysta því að það góða kæmi upp í hendurnar á mér svínvirkaði.  Umhverfið sem ég lifi í er einstaklega fallegt og heilnæmt.
     Einu sinni vissi ég varla af firðinum sem ég bý í, – í dag gæti ég ekki án hans verið!

     Að kýla á hið óvænta gefur manni þroska og nýja sýn á lífið, lífið er eins mikið ævintýri og ég ákveð að það sé.  Ég trúi að allir hafi gott af því að ögra sjálfum sér pínulítið og treysta því að nýjar ákvarðanir – sama hversu skrítnar þær virðast – muni verða til góðs á endanum. Þó ýmsu sé “fórnað” kemur svo margt annað gullið í staðinn!

     Við höfum aðeins eitt líf núna. Ég mæli með að prófa að kýla á hið óvænta. Það gæti leynst heill ævintýraheimur þarna úti. Og á því ferðalagi er gott að hafa Smilerinn með í för.

Tara Sverrisdottir


No comments: