Tuesday, June 23, 2015

GOING GLOBAL!




GOING GLOBAL

If you want to spread out your messages, out to the world, you must step on "stage" - and enjoy it. Well it's better to enjoy it, because if you don´t others wont! :-) 

Want to see me and Gegga on stage (for two minutes here):

https://www.youtube.com/watch?v=wTeU0RbZg1U


Smile and a hug :-)






https://www.youtube.com/watch?v=wTeU0RbZg1U

Tuesday, June 16, 2015

IS GOD REALLY A BAD GUY?





IS GOD REALLY A BAD GUY?

"It's difficult for me to see God as a good friend" my friend told me. 
Why? Because she had been a member in a religion-society with people who teach that God is punishing. Unbelievable! If you don´t follow God (the societies) rules you will be damned forever. 

One big problem here; the rules are always changing. Even the Pope says God needs to change the rules sometimes! ;-) 

Can it be possible that God needs to set rules? Is she behaving like an arrogant human being with a lack of confidence?

What is God anyway? What kind of God would forbid mother to talk to her daughter just because the daughter were lesbian? What kind of God would honor someone for hurting another human being and refusing giving love?

I'm so lucky to believe that God is endlessly good and never judging! She is pure LOVE and want nothing for me but unconditional love!   

I suggested to my friend to change the name God and use the word LIFE instead. There is nothing that is not life/God! Religion argues about many things, but they all agree about one thing - that God is a Creator. And life itself is the creation in all its glory!

Give it a chance. . . !



ER GUÐ VIRKILEGA VONDUR GÆI?

"Ég á erfitt með að sjá Guð sem góðan vin", sagði vinkona mín. Ástæðan? Hún hafði verið meðlimur í trúfélagi sem kenndi að Guð væri refsandi. Ótrúlegt! Ef þú fylgdir ekki reglum Guðs (trúfélagsins) þá mundir þú verða dæmdur að eilífu.

Eitt stórt vandamál; reglurnar eru alltaf að breytast. Jafnvel páfinn segir að Guð þurfi stundum að breyta reglunum! ;-)

Getur verið að Guð þurfi að setja reglur? Hagar hún sér eins og hrokafull mennsk vera sem skortir sjálfstraust? 

Hvað er Guð eiginlega? Hvers lags Guð myndi banna móður að tala við dóttur sína af þeirri ástæðu að hún sé lespía? Hvers lags Guð myndi heiðra fólk fyrir að meiða og neita öðrum um kærleik?

Ég er svo heppinn að trúa að Guð sé endalaust góður og dæmi aldrei. Hann (hún/það) er hreinn KÆRLEIKUR sem vill mér ekkert annað en skilyrðislausa ást!

Ég stakk upp á við vinkonu mína að skipta nafninu Guð út fyrir orðið LÍF! Það er ekkert sem er ekki líf/Guð!

Trúarbrögð rífast um margt en þau eru öll sammála um eitt - að Guð sé skapari! Og lífið sjálft er jú sköpunin í allri sinni dýrð! 

Gefum því sjens. . . ! 



BIG hug and a smile :-) 



Tuesday, June 9, 2015

WHAT IS NEEDED TO FEEL THAT YOU ARE ENOUGH?





WHAT IS NEEDED TO FEEL THAT YOU ARE  ENOUGH?

Gegga, my lovely Creator, is experiencing success in her life now. Yes - doors are opening into the BIG world. . .  So she should be veeeeryyy. . . happy and also thankful! And she is - no misunderstanding here - she really is.

 People love her project - ME SMILER! (no wonder) . . . and they are giving her credit for what she has managed to create! She gets even thanks for the changes I am making in the world! Great - but why is she then feeling empty and frustrated? How is it possible to not being relaxed and satisfied in life when things are going well?

She had a talk with a good friend and admitted she feels overwhelmed and is afraid of not being 120% perfect in her job. . . even afraid she'll fail from what others expect of her, which is of course, if she is honest, just her own expectations.  

It might be healthy to ask ourselves: 
Why am I doing what I'm doing? 
Can it be to run away from my uncomfortable feelings and find me important? Do we need complement to feel ourselves worthy? Does the final "outcome" matter more than the journey itself? Is it ok to take one day at a time and just enjoy? Does the outcome matter the most - if we are doing our best all the time - or at least 80% of the time?

What is my motive? Is it coming from love and compassion . . . or my EGO?

Could I be happy if I do "nothing" - just exist? Or do I need to do something to be worthy of happiness and love? 
When I was a newborn I just slept, ate and shit - and everybody really adored me! ;) 

Why "in the hell" do I have to proof myself?
I believe "hell" doesn't exist except as a state of mind who is feeling painfully rejected and lonely. 

Just some innocents thoughts here . . . ;)



HVAÐ ÞARF TIL AÐ FINNA SIG NÓG?

Gegga, minn elskulegi skapari, er að upplifa dásamlega velgengni í lífinu. Jebb - dyr eru að opnast út í hinn stóra heim. . . svo hún ætti nú aldeilis að vera þakklát og hamingjusöm - og ekki miskilja mig - hún er það svo sannarlega. 

Fólk elskar verkefnið hennar - MIG SMILER ;-) - og gefur henni þakkir og hrós fyrir allt það góða sem hún hefur skapað. Hún fær meira að segja þakkir fyrir þær breytingar sem ég geri í heiminum. Frábært! - en af hverju er hún þá stundum eitthvað svo innantóm og frústreruð? Hvernig er hægt að vera ekki slakur og ánægður í lífinu þegar allt gengur vel?

Gegga átti samtal við góðan vin og viðurkenndi að hún upplifir sig ekki ráða við allt, finnst verkefnin yfirþyrmandi og er skíthrædd um að standa sig ekki 100% í jobbinu . . . jafnvel hrædd um að standa ekki undir væntingum annarra. . . sem eru að sjálfsögðu bara hennar eigin væntingar, ef heiðarlega er skoðað. 

Það gæti verið hollt að spyrja sig: 
Af hverju er ég að gera það sem ég geri? Getur það verið til að flýja frá óþægilegum tilfinningum og finnast ég vera mikilvæg/ur? Þurfum við á hrósi annarra að halda til að finnast við vera mikilvæg? Skiptir endanleg útkoma meira máli en ferðalagið sjálft? Er í lagi að taka einn dag í einu og bara njóta? Skiptir útkoman öllu máli ef við gerum okkar besta allan tímann - eða svona næstum allan? 

Hver er drifkraftur minn? Á hann uppruna sinn í kærleika og umhyggju eða EGÓI mínu? 

Get ég verið hamingjusöm/samur ef ég geri "ekkert" - bara er? Eða þarf ég að gera eitthvað til að eiga skilið hamingju og ást? 
Þegar ég var nýburi þá svaf ég, drakk, pissaði og kúkaði - og allir dáðust að mér!! ;-)  

Af hverju "í helv. . ." þarf ég að sanna mig? 
Ég trúi að helvíti sé ekki til nema sem hugarástand þegar óttinn við höfnun og einmanaleiki er allsráðandi. 

Bara saklausar hugleiðingar hér. . .  ;)



Hug and a smile



Tuesday, June 2, 2015

JUST SAYING HELLO MY DEAR



JUST SAYING HELLO MY DEAR 

BIG SORRY!  But this week I'm not writing any wisdom or funny stuff on my blog. ;)

I've been very very busy growing and green-ing myself and that takes a lot of energy . . . I'm pretty sure you know the process! :)

Until next - Send you a warm smile from the bottom of my heart! :)



BARA AÐ SEGJA HÆ ELSKAN

STÓRT SORRY! En þessa vikuna skrifa ég hvorki neitt viskufullt né skondið í bloggi mínu. ;)

Hef verið svo asskoti upptekinn við að vaxa og blómgast - sem tekur aldeilis orku. . . nokkuð viss um að þú kannast við ferlið! :) 

Sendi þér hlýtt bros frá mínum allra dýpstu hjartarótum - þar til næst.  :)





Hug and a BIG smile