Tuesday, January 5, 2016

GRUMPY OLD MAN





GRUMPY OLD MAN

Recently, my Creator Gegga was not in a good mood at all, and she got into an even worse mood when realizing how difficult it was to switch it off.  She really wanted to feel joyful and thankful - she believes her thoughts and specially her emotions will create her future - which is of course a fact.  But she was really angry and resentful and had been that way for more than a day – sorry can’t tell you why. 

She took a long walk and asked God for help to get rid off those negative feelings. Suddenly she saw a man, far in the distance. The old man was walking with sticks – one in each hand, coming towards her. She knew it was the same old guy she had passed by at this same spot a week ago – a very grumpy old man.  They didn´t say hello to each other at that time. 

Now she decided to greet him and give him a big smile. He came closer and - what a shock! – what a face! She had never seen so much anger in one man’s face before. His lips a straight line and his cold eyes could easily kill an elephant just by looking at it. Well, “good morning,” said Gegga and tried her best to smile – but the old man ignored her completely. He didn´t see her even though it was just a few steps between them – like he was blind – not his eyes – but his heart seemed blind of hatred.

Wooooh – what a grumpy old man!! Thank you for reminding me how awful it is and useless to be stuck in anger and resentment! What a lesson! 

After this event Gegga found it easier to forgive, let go and therefore reclaim her freedom. 


FÚLL Á MÓTI 

Nýlega var Gegga, skapari minn, í slæmu skapi, sem versnaði að mun við að finna að hún átti drulluerfitt með að komast í góðan gír.  Hún vildi virkilega finna til gleði og þakklætis – hún trúir jú að hugsanir og þá sérstaklega tilfinningar hennar skapi framtíð hennar – sem er auðvitað staðreynd.  Hún var virkilega reið og gröm – en sorry, get ekki sagt hvers vegna. 

Hún fór í langan göngutúr og bað Guð um hjálp við að sleppa þessum neikvæðu tilfinningum. Skyndilega sá hún mann í fjarska. Aldraðan mann sem studdist við stafi, einn í hvorri hendi og hann nálgaðist smá saman þó hægt færi. Hún vissi að þetta var sami gæinn og hún mætti á þessum sama stað fyrir viku síðan – gamall maður sem virtist fullur reiði og gremju. Þau höfðu ekki heilsast þá. 

Nú ákvað hún að kasta kveðju á hann og brosa.  Hann nálgaðist, og - þvílíkt sjokk! – þvílíkur svipur! Hún hafði aldrei séð eins mikla reiði og gremju á nokkru andliti. Varir hans voru herptar, munnvikin vísuðu til jarðar og augun skutu gneistum – hefðu getað drepið fíl á færi.  Jæja samt; “góðan daginn,” sagði Gegga og reyndi að brosa. Sá gamli hundsaði hana algjörlega – virtist ekki sjá hana ekki þó minna en metri væri á milli þeirra. Líkt og hann væri blindur – en ekki af sjóninni - heldur af hatri.

Vooooh – þvílík gremja í einum manni! Takk fyrir að minna mig á hversu skelfilegt og fáránlegt það er að festast í gremju. Þvílík áminning!

Eftir þessa mætingu átti Gegga mun auðveldara með að sleppa tökunum, fyrirgefa og endurheimta þannig frelsi sitt. 



Hug and a BIG smile

No comments: